Hoeveel opdrachtgevers moet ik als zzp'er hebben?
Veel zzp’ers horen: “Je moet minimaal drie opdrachtgevers hebben.” Dat klinkt duidelijk, maar zo werkt het niet. Er bestaat geen vast minimum. De Belastingdienst kijkt altijd naar het totaalplaatje.
Belangrijk is wel dat je snapt waarom het aantal opdrachtgevers vaak wordt genoemd. Dat heeft te maken met twee verschillende toetsen: schijnzelfstandigheid (wet DBA) en ondernemerschap voor de inkomstenbelasting. Die twee lopen vaak door elkaar. Dat zorgt voor verwarring.
Aantal opdrachtgevers en schijnzelfstandigheid: dit is het verschil
Veel zzp’ers zoeken op het aantal opdrachtgevers omdat ze bang zijn voor schijnzelfstandigheid. Dat is logisch, zeker nu er veel aandacht is voor de wet DBA. Bij schijnzelfstandigheid gaat het niet vooral om het aantal opdrachtgevers. De kernvraag is: werk je echt zelfstandig, of lijkt jouw werk in de praktijk op loondienst?
Er wordt gekeken naar zaken zoals aansturing, gezag en de manier waarop je je werk uitvoert. Je kunt dus met één opdrachtgever werken en toch geen schijnzelfstandige zijn. Andersom kun je meerdere opdrachtgevers hebben en alsnog risico lopen. Het aantal opdrachtgevers is hierbij slechts één signaal, geen doorslaggevende factor.
Aantal opdrachtgevers en ondernemerschap voor de inkomstenbelasting
Voor de inkomstenbelasting ligt dat anders. Als je ondernemer wilt zijn voor de inkomstenbelasting, kijkt de Belastingdienst onder andere naar je opdrachtgevers. Meerdere opdrachtgevers laten zien dat je niet afhankelijk bent van één partij. Dat maakt je positie als ondernemer sterker. Werk je maar voor één opdrachtgever, dan wordt het lastiger om als ondernemer voor de inkomstenbelasting te worden gezien. Het is niet het enige criterium, maar wel een belangrijk onderdeel.
De Belastingdienst beoordeelt dit altijd op basis van feiten en omstandigheden. Twee zzp’ers met hetzelfde aantal opdrachtgevers kunnen dus toch anders worden beoordeeld. Wil je weten hoe de Belastingdienst hiernaar kijkt? Dan kun je de OndernemersCheck invullen. Die geeft je een indicatie op basis van jouw situatie.
Bestaat er een minimum aantal opdrachtgevers?
Nee. Er bestaat geen officieel minimum dat voor iedereen geldt. Het is dus niet zo dat je met drie opdrachtgevers automatisch ondernemer bent voor de Belastingdienst. Belastinginspecteurs hebben ruimte om hun eigen afweging te maken. De ene inspecteur vindt twee opdrachtgevers voldoende. Een andere inspecteur ziet liever drie. Heel soms wordt zelfs één opdrachtgever geaccepteerd, maar dat is uitzonderlijk. Daarom is het slim om verder te kijken dan alleen tellen.
Wat als je maar 1 opdrachtgever hebt?
Werk je maar voor één opdrachtgever? Dan is het moeilijker om als ondernemer voor de inkomstenbelasting door te gaan. Dit punt weegt zwaar mee in de beoordeling. Voor het vaststellen van schijnzelfstandigheid is het aantal opdrachtgevers zoals gezegd veel minder relevant. Daar gaat het vooral om hoe je werkt en hoe de opdracht is ingericht.
Wanneer 1 opdrachtgever wél kan (bij schijnzelfstandigheid)
Een opdrachtgever kan goed gaan als jij duidelijk zelfstandig werkt. Jij bepaalt zelf hoe je het werk uitvoert. Je gebruikt je eigen kennis en expertise. De opdrachtgever stuurt je niet aan alsof je medewerker bent. Je draait ook niet zomaar mee op dezelfde manier als werknemers. Je hebt een eigen rol en verantwoordelijkheid. Dat verkleint het risico op schijnzelfstandigheid.
Lees in onze Whitepaper Schijnzelfstandigheid voorkomen waar je op moet letten bij de inrichting van je werkrelatie.
Zorg voor een goede verdeling van je werkbare uren
Werk je voor meerdere opdrachtgevers? Dan kijkt de Belastingdienst ook naar hoe je je werkbare uren verdeelt. Dit komt expliciet terug in de OndernemersCheck. Het helpt niet als je drie opdrachtgevers hebt, maar bijna al je werkbare uren bij één opdrachtgever werkt. In de praktijk zien wij dat je vaak goed zit als je maximaal ongeveer 70% van je werkbare uren bij één opdrachtgever werkt. De overige 30% verdeel je over andere opdrachtgevers.
Let op: dit zijn richtlijnen, geen harde regels. Iedere belastinginspecteur mag zijn eigen interpretatie maken. Maar houd je je aan deze verdeling, dan verklein je de kans op discussie aanzienlijk.
