Freelancer of zzp’er?

Ondernemen

Een freelancer, wat wordt daar nou eigenlijk mee bedoeld? Een freelancer is hetzelfde als een zzp’er: je werkt voor verschillende opdrachtgevers zonder een dienstverband. Je voert het werk dus uit als een zelfstandig ondernemer.

Wat is het verschil tussen een freelancer en zzp’er?

De term ‘freelancer’ is geen officiële term, want het is geen rechtsvorm. Net als de term zzp’er overigens. Toch noemen veel mensen die een eenmanszaak hebben zichzelf freelancer. De term wordt vooral gebruikt in de zorg, journalistiek, communicatie en vormgeving. Mensen in de bouw, metaal en de zakelijke dienstverlening noemen zichzelf vaker een zzp’er.

Freelancers hebben verschillende opdrachtgevers en voeren het werk zelfstandig uit. De opdrachtgever betaalt aan de freelancer. Hierbij houdt de opdrachtgever geen loonbelasting in. Die belasting betaal je als freelancer zelf bij de inkomstenbelastingaangifte.

Ook moet je als freelancer zelf voor je pensioen zorgen. En vergeet een arbeidsongeschiktheidsverzekering niet. Daarmee garandeer je jezelf van een inkomen als je om een reden tijdelijk niet kan ondernemen.

Wanneer ben je freelancer?

Als freelancer moet je zorgen dat je een aantal dingen op orde hebt:

  • Zorg dat je meerdere opdrachtgevers per jaar hebt (minimaal drie);
  • Besteed meer dan 1225 uur aan je onderneming, zodat je voldoet aan het urencriterium;
  • Ga geen gezagsverhouding aan met je opdrachtgever(s).

Met dit laatste wordt bedoeld dat je als zelfstandig ondernemer ook écht zelfstandig moet ondernemen, dus je opdrachtgever mag bijvoorbeeld wel dingen zeggen over het gewenste resultaat (het wat), maar niet over hoe je dat moet uitvoeren (het hoe).

Als je als freelancer niet voldoet aan bovenstaande punten, kan het zijn dat de Belastingdienst je bedrijf gaat beschouwen als een bijbaan, waardoor je ‘resultaatgenieter’ wordt. Je verricht dan werk zonder arbeidsrechtelijke regelingen, zoals het ontslagrecht.

Wat is een resultaatgenieter?

Als de Belastingdienst je ziet als resultaatgenieter, en niet als ondernemer, dan wordt het werk dat je doet beschouwd als een bijbaan. Je vult je inkomstenbelastingaangifte dan niet in als ondernemer. Je inkomsten uit je eigen bedrijf vallen dan onder ‘resultaat uit overig werk’. Daardoor heb je geen recht op de speciale aftrekposten en fiscale regelingen voor ondernemers en loop je bijvoorbeeld de zelfstandigenaftrek en de investeringsaftrek mis.

Een voordeel wanneer je als resultaatgenieter opereert, is dat je geen uitgebreide administratie hoeft bij te houden, maar alleen de gegevens moet bewaren. Denk aan bonnetjes, facturen, kwitanties en rekeningoverzichten.

Als resultaatgenieter gebruik maken van de opting-in regeling

Als resultaatgenieter kan je gebruikmaken van de opting-in regeling via de Belastingdienst. Dit is eigenlijk een tussenvorm van werken als zelfstandige en werken in loondienst. Wij raden dit vooral aan wanneer je normaal gesproken geen kosten maakt voor je bedrijf en je veelal voor één opdrachtgever werkt. Als je van deze regeling gebruikt wilt maken, dan moet je dit per opdracht samen met de opdrachtgever aanvragen bij de Belastingdienst.

Wat is de opting-in regeling?

Bij de opting-in regeling word je als opdrachtnemer vaak een pseudowerknemer genoemd. De opdrachtgever is dan namelijk verantwoordelijk voor de heffing en afdracht van loonbelasting en sociale premies. Dit bespaart je een hoop administratieve handelingen en tijd. Een ander voordeel is dat de opdrachtgever jou onbelast bepaalde vergoedingen kan verstrekken, zoals een reiskostenvergoeding of een computer.

De opting-in regeling geldt niet voor de werknemersverzekeringen. Je kunt door deze regeling dus geen aanspraak maken op uitkeringen uit werknemersverzekeringen. Ook is de werkgever niet verplicht de inkomensafhankelijke bijdrage Zorgverzekeringswet te vergoeden, zoals dat bij ‘gewone’ werknemers wel moet. Daarnaast kom je via de opting-in regeling niet in aanmerking voor arbeidsrechtelijke regelingen, zoals het ontslagrecht.

Deel deze pagina: